เรื่องสั้นๆ ยาวๆ โดย

Yodchattinyline

30 เมษายน - 7 มิถุนายน 2568

ขอให้ญาณของข้าพเจ้าเป็นไปไม่ข้องขัดในธรรมที่ควรรู้ ดุจลมพัดไปในอากาศฉะนั้น

ปัฏฐนฐปนคาถา

1 หวานจริงกับจั๋งหนับ

หวานจริง (391) กับ จั๋งหนับ (422) เป็นแมวที่ศาลพระภูมิ

หวานจริงเป็นแมวตัวเมียลายเปรอะ ฉายาเจ้าถิ่นประจำศาลพ่อแก่ ณ คอนโดริมคลองแสนแสบ

หวานจริงอยู่มานานจนเป็นแมวมารยาร้อยเล่มเกวียน มนุษย์หน้าโง่คนไหนเผลอตัวลูบหัวหวานจริงแล้วสบตาปิ๊งๆ ด้วยก็เป็นอันเสร็จทุกรายไป ท่าไม้ตายคือนอนหงายผึ่งพุงกะทิพลิกไปพลิกมาให้พวกมนุษย์ใจละลายกันเล่นๆ (ท่าอ่อยแห่งชาติ (404) ของแมว) มนุษย์หน้าโง่ที่ใจอ่อนก็เสียทรัพย์ไปซื้อเปียกๆ มาปรนเปรอ ส่วนมนุษย์ที่ใจแข็งน่ะเหรอ...หึ หวานจริงยังไม่เคยเจอ

ส่วนจั๋งหนับ ในตอนแรกมันเป็นแมวดำหนุ่มน้อยแสนซื่อบื้อไม่มีสังกัด (416) เดินพลัดหลงมาแล้วก็เห็น (185) พี่ใหญ่หวานจริงกำลังหาลูกกระจ๊อกมาประดับบารมี จั๋งหนับคิดว่าเอาวะ ก็ดีกว่าอยู่ตัวเดียว เลยทำตัวเจี๋ยมเจี้ยม (218) ขอสมัครเป็นลูกไล่ พอได้เป็นลูกไล่แล้วแสนสบายใจ หวานจริงก็ตามตะปบจั๋งหนับเพลินๆ ทั้งวัน จั๋งหนับถูกใจกับบทเหยื่อ เลยวินๆ กันทั้งสองฝ่าย

จั๋งหนับไม่รู้จักอ้อนและการเก็บเล็บ บางทีมันก็ฝากยันต์ห้าแถวเลือดซิบให้คนใจดีที่แวะเอาอาหารมาให้เพราะนึกว่าเขาจะมาทำร้าย บรรดาท่านเจ้าที่ที่ศาลพ่อแก่มักเรียกจั๋งหนับว่า “อำนาจมืด (395)” เพราะมันชอบมุดเข้าไปในศาลแล้วนั่งทับรูปปั้นปูนพลาสเตอร์ของพ่อแก่จนพวกท่านอึดอัด แต่เนื่องจากท่านทั้งหมดเอ็นดูจั๋งหนับมากจึงไม่ได้ทำอะไรมัน (จะเรียกว่าเจ้าที่เป็นทาสแมวก็ได้)

2 พ่อแก่

คนนอกวงการ (393) ศาลพ่อแก่อาจคิดว่าศาลนี้เป็นที่ประทับของพ่อแก่องค์เดียว แต่จริงๆ แล้วพ่อแก่มีหลายองค์ แต่ละองค์ก็แสนจะขี้เหงา หลังจากเมียทิ้งไปหมดก็ได้มาปรับทุกข์และเกิดถูกชะตากัน ในที่สุดก็ตกลงว่าจะอยู่เป็น shared house ชายโสด แบบนี้สนุกกว่า (กฎการแชร์ศาลพระภูมิสมัยใหม่ (110) นี้ไม่มีถูกผิด (109))

พ่อแก่องค์แรกชื่อว่า “เก่งกิจ (111)” จะติดแกลม (238) นิดนึง ท่านชอบให้ถวายชุดที่ปักเลื่อมวิบวับๆ, สร้อยไข่มุก, พวกเครื่องประดับที่ออกแนวลูกทุ่งๆ (235) มีขนนกหรือเพชรปลอมนั้นได้หมด คนในวงการรู้ดีและบางทีถวายจนล้นศาล เวลาที่ปึงเถ่ากงม่าจากศาลเจ้าจีนข้างๆ ต้องออกงานกาล่าดินเนอร์ ก็จะแวะมาขอยืมท่านเก่งกิจอยู่บ่อยๆ พ่อแก่องค์นี้เหมาะจะขอเรื่องที่เกี่ยวกับศิลปะและความสวยงาม

พ่อแก่องค์ที่สองชื่อว่า “ทัศนัย (135, 348)” องค์นี้จะค่อนข้าง conservative (252) เวลาไหว้ต้องจุดธูปหรือกำยานและจุดเทียนทุกครั้ง (ในขณะที่พ่อแก่องค์อื่นๆ ไม่ต้องจุดก็ได้เพราะลงความเห็นกันแล้วว่าการช่วยลด PM 2.5 สำคัญกว่า) พวงมาลัย บุหรี่และหมากพลูต้องพร้อม ท่านพ่อแก่ทัศนัยมีคอนเนคชั่น (349) ที่สะกดเป็นภาษาอังกฤษว่า connection (526) กับศาลเจ้าเก่าแก่รวมไปถึงสถาบันใหญ่ๆ ในพื้นที่เขตบางกะปิและเขตพระนครอยู่หลายจุด ขออะไรเกี่ยวกับการเดินเรื่องต่อระบบราชการมักจะได้ผลไว

พ่อแก่องค์ที่สามชื่อว่า “พี่เจ้ย (136, 443)” พ่อแก่พี่เจ้ยชอบอะไรที่เป็นจิตวิญญาณ (522) และจิตวินยาน(140) ชอบของไหว้ที่มี impact (125) เยอะๆ ซึ่งจะว่าไปของไหว้ที่มีอิมแพคเยอะที่สุดไม่ใช่สิ่งของแต่ว่าเป็นจิตใจที่เป็นกุศล พ่อแก่พี่เจ้ยชอบคนที่สวดมนต์และปฏิบัติกรรมฐานเป็นกิจวัตร คนที่มีจิตใจเป็นกลาง (282) สะอาด สว่าง สงบ (454) ไม่แปดเปื้อน ไม่ถูกความชั่วย่ำยี (519) คนที่เข้าถึงสภาวะ (374) ทางธรรม คนที่รู้ซึ้งถึงราก (360) เหง้าของกิเลสตนเอง คนเหล่านี้แม้ยังไม่รู้ว่าจะขออะไร แต่ถ้าเดินผ่านศาลนี้และยกมือไหว้ด้วยใจเคารพคารวะนอบน้อม หากพ่อแก่พี่เจ้ยสัมผัสได้ถึงพลังงาน (448) ที่ดีก็พร้อมประทานพรให้คนๆ นั้นทันทีอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าจะเป็นงานในฝัน (458) หรือแหล่งทุน (525) ที่คนผู้นั้นปรารถนา

ส่วน gatekeeper (19, 118, 249) นอกจากหวานจริงกับจั๋งหนับที่ร้อง “แง๊บๆ แง๊บๆ (222)” หน้าศาลอย่างเกือบจะไร้ประโยชน์ไปวันๆ ก็ยังมีตุ๊กตาบริวารหน้าตาประหลาดชอบกล (434) ที่ชื่อถนอม (442) กับ ถวัลย์ (444) ซึ่งชาววงการศาลพระภูมิริมคลองแสนแสบนี้จะต้องใส่ใจเป็นพิเศษ...

3 กล่องสุ่ม

ถนอมเป็นฮิปโปแคระผสมนาค และถวัลย์คือคาปิบาราผสมช้าง ให้ฟีลเหมือนเอาสัตว์ในคาถาพาหุงมหากามาผสมกับสัตว์ตัวท็อปที่สวนสัตว์เปิดชื่อ “เป็นเขาใช่ไหม? ถ้าใช่ก็ยอมรับมา”

พวกเขาเป็น art toy (119) ตัวจิ๋วที่มาจากกล่องสุ่มผลิตโดยชาว Gen Z (97) กลุ่มหนึ่งที่จบนอก (84)นครพนม บางคนจบจากสกลนคร บางคนจบจากกาฬสินธุ์ บางคนก็มาจากฝั่งลาว พวกเขาเป็นคนรุ่นใหม่ (236) ไร้โครงสร้าง (474) คือหมายความว่าพวกเขามีจิตวิญญาณ(จิตวินยาน) อันเป็นอิสระจากความประสาทแดก (44) ทั้งปวง

ชาวเจนซีกลุ่มนี้ตั้งชื่อบริษัทของตัวเองว่า “BAB (156) BB (157) B (158) พี่ๆ (149) ทำถึง! (150, 227)” อ่านว่า “บี-เอ-บี-บี-บี-บี-พี่-พี่-ทำ-ถึง” ชื่อนี้เป็นมงคลนักเพราะศิลปินแห่งชาติ (69, 146) ฝ่ายซ้าย (138) ช่วยๆ กัน (133) ตั้งให้ในวันที่ 2 1/8-July (121) ขณะก๊งเหล้ากันอยู่ที่มหาลัยห้องแถว (108) พื้นบ้าน (213) แห่งหนึ่ง ช่างเป็น one night miracle (194) โดยแท้

4 แมวอีกตัว

ก่อนจะเล่าถึงถนอมและถวัลย์ต่อว่าทำไมถึงมาลงเอยที่ชมรม (43) ศาลพระภูมิเทส(ต์)ดี (145, 303, 327) แห่งนี้ได้ จำเป็นจะต้องกล่าวถึงแมวจรตัวเมียซึ่งเป็นที่รับรู้กันว่าเป็นหัวหน้าและครองอาณาเขตกำแพงที่เชื่อมระหว่างคอนโดริมคลองแสนแสบกับไปรษณีย์ไทยเสียก่อน (ต่อไปนี้จะเรียกแมวที่มาจากบริเวณนี้ว่า "แมวกำแพง")

แมวกำแพงตัวนี้ชื่อว่า “จุดพักใจ" (139) เป็นแมวลายวัวนิสัยน่ารักร่วมสมัย (25, 106) เคยถูกมนุษย์จับไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษ art practitioner (30) , วัคซีนรวมป้องกันโรคไข้หัด conceptual (54), หวัดแมว intellectual (59) และหวัดแมว over intellectual (128), ระบบทางเดินหายใจ art speak (35), ช่องปากภัณฑารักษ์ (23) และตา hipster (56) อักเสบ ทั้งยังได้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคลิวคิเมียหัวรุนแรง (104) เรียบร้อยแล้ว

ด้วยความใจดีของมนุษย์นิรนามคนหนึ่ง (ซึ่งมีกำลังทรัพย์อันจำกัด...ได้โปรดอย่าถามเลยนะว่าวัคซีนทั้งหมดราคาเท่าไหร่ (167)) “จุดพักใจ” กลายเป็นแมวจรตัวเดียวในแถบคลองแสนแสบที่ปลอดภัยกับพวกมนุษย์และสามารถเข้านอกออกในป้อมยาม, ห้องช่าง, และห้องนิติบุคคลคอนโดในแบบที่ “หวานจริง” กับ “จั๋งหนับ” ทำไม่ได้

5 โชค

“บุ๊ครี (178)” เป็นสาวน้อยทาสแมว หนึ่งในเจ้าหน้าที่ประจำนิติบุคคลคอนโด ผู้หลับตาข้างหนึ่งเรื่องกฎ ส่วนในระหว่างมื้อเที่ยงตาอีกข้างก็จะคอยส่องดูโค้ดลดราคาเปียกๆ จากแอพพลิเคชั่นเจ้าดังที่ชื่อ “จอมทอมสิน (180)” แพลตฟอร์ตจากต่างชาติที่เข้ามาตีตลาดในไทย ขายทุกอย่างตั้งแต่ยางวงมัดถุงแกงไปจนถึงกระเป๋าแบรนด์เนมและรถยนต์

แล้วบุ๊ครีก็เจอโปรเด็ด! กล่องสุ่มอาร์ตทอยเจ้าดังคอลแล็บกับอาหารแมวพรีเมี่ยมยี่ห้อเขียวคอมมี่ (170) collaboration (462) ครั้งนี้ไม่ธรรมดา

จอมทอมสิน วันที่ 5 เดือน 5

[เก็บโค้ดลด ซื้อเกิน 500 ลด 5 บาท]

“บีเอบีบีบีบีพี่ๆ ทำถึง!” x “เขียวคอมมี่” คอลเล็คชั่นศิลปะ (530) หาทำ (285, 452) นี้มีชื่อว่า “พี่อาบน้ำร้อนมาก่อน” (435)

รายละเอียดกล่องสุ่ม: พบกับแมวเขียวคอมมี่แช่บ่อน้ำพุร้อนในแอคชั่นสุดคิ้วท์! มาลุ้นกันว่าจะมีใครบ้างจาก บีเอบีบีบีบีพี่ๆ ทำถึง! ที่ได้รับเกียรติให้ถูหลังแมวเขียวคอมมี่ก่อนลงบ่อ

1) ทักก้า (429) ครึ่งสล็อตครึ่งแมว

2) กอระกิด (440) / กรกฤต (305, 344) ครึ่งเสือครึ่งจิงโจ้ มีหน้าจริงจังกับหน้าทะเล้นในร่างเดียว

3) เตชิน (147) ครึ่งไก่ (301) ครึ่งหมู (286)

4) master? (351) ครึ่งยีราฟครึ่งกระต่าย

5) และ 6) เป็นตัวซีเคร็ต

แล้วบุ๊ครีก็สุ่มได้ แมวเขียวคอมมี่ x ถนอมและถวัลย์ ซึ่งเป็นตัวซีเคร็ท พร้อมเปียกๆ รวมรสอีกล็อตใหญ่ หารู้ไม่ว่าถนอมกับถวัลย์จะมีเวลาอยู่กับเธอได้แค่ไม่ถึง 10 นาทีหลังแกะกล่องสุ่มออกมา…

6 ปะทะสังสรรค์

“ไปเอาจุ่มนี้มาให้ได้!” หลังนั่งทางนอกและทางในทำให้เห็นนิมิตว่าต้องเป็นสองตัวนี้ ล็อตนี้ ฤกษ์วันเวลานี้ และต้องแกะสุ่ม ณ สเปซ (480) คลองแสนแสบเท่านั้น พ่อแก่สององค์คำรามก้องลั่นศาลพระภูมิจนผนังไม้อัด [จากธนวัฒน์ (465)ค้าไม้ ติดต่อ 083 287 1654] ซึ่งทางนิติบุคคลคอนโดเพิ่งรีโนเวทให้สั่นกึกๆๆ หงึกๆ หงักๆ เพิ่มความน่าเกรงขามด้วยเสียงลมหวีดหวิวและฟ้าผ่าที่ตามมาแบบงงๆ

“จุ่มนี้ใหม่อีหลี (343)” พ่อแก่พี่เจ้ยเปิดก่อน

“อย่างตึง (211) โคตรดื่อออ (376)” พ่อแก่ทัศนัยสนับสนุน

“ผม respect พี่ (375)” พ่อแก่เก่งกิจเริ่ม “แต่มันบ่อคือ (346)...ธรรมดาไป (536) มันไม่ถึงมาตรฐาน (357) นี่มันงานขยะ (280) ขายวิญญาณ (500) งานบ้านๆ (322, 347, 495) ...มันไม่ใช่แนว (358) มันไม่สมัยใหม่ (294) และไม่คอนเท็ม (337) ที่หมายความว่าไม่คอนเทม (175) และไม่ contem (311)” พ่อแก่เก่งกิจถอนหายใจพรื่ด ก่อนกล่าวต่ออย่างกังวล

“นี่ศิลปะหรือ you call this art? (503) งานมันผลิตซ้ำ (367) มันไม่ตอบโจทย์ (371) โคตรอ่อนด๋อย (291)... พวกพี่คิดว่าบรรทัดฐาน (356) ของงานนี้คืออะไร? ทำไปเพื่ออะไร (484)?”

“ต่อยอด (486) soft power (62, 359) ที่นอกกรอบ (361)?” พ่อแก่พี่เจ้ยตวัดเสียงเล็กน้อยตรงคำหลัง นี่เป็นสัญญาณว่าเขาเริ่มหงุดหงิดใจขึ้นมาถึงสามเศษหนึ่งส่วนเก้าจากสิบส่วนแล้ว

“เหอะ! บ่อเอา! (437) กระจอก! (144) เฝือ (515) และมักง่าย (431) จะตายไป พวกทำเอาพอร์ท (411) ช่างไร้เอสเตติค (148) และ aesthetic (90) ผมว่างานมันเหมือนกลับไปเป็นเด็กปีสอง…(380) สาขาไสยศาสตร์!” พ่อแก่เก่งกิจเริ่มงอแง

“แล้วแต่จะคิด ชีวิตคนละแบบ (381)” พ่อแก่ทัศนัยไกล่เกลี่ย “อย่าอินเกิน (521)” มาถึงจุดนี้เริ่มไม่ค่อยแน่ใจว่าใคร conservative กันแน่

“มันจะได้ยังไง พวกเราอยู่ศาลเดียวกันนะพี่! ผมก็เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่แล้วก็อยากให้พวกเรามีบริวารจึ้งๆ (364) ไม่น้อยหน้าศาลอื่นเขา!” พ่อแก่เก่งกิจฮึดฮัดๆ (โดยเจาะจงแล้วเขาไม่อยากแพ้ศาลพระภูมิที่ Kunsthalle (123) ซึ่งเป็นศาลล่องหนและเข้าถึงได้เมื่อใช้ 3g (253)เท่านั้น)

“เก่งกิจทรงแม่งอย่างเยอะ (407)...อ.ศิลป์ปวดหัวแล้ว (401)” พ่อแก่ทัศนัยรำพึงเบาๆ

“พี่ว่าศิลปิน (3, 221) เขาทำถึง (410) งานนี้ไม่ฉาบฉวย (408)” พ่อแก่พี่เจ้ยรวบรัดตัดบทหมดทุกความก่อนใช้เสียงทรงอำนาจสั่งบริวารสองตัว (พ่อแก่เป็นทาสแมวและเป็นเจ้านายแมวไปด้วยพร้อมๆ กัลล์)

“หวานจริง จั๋งหนับ พวกเอ็งไปเอาจุ่มซีเคร็ตนี้มา! ไม่ได้ไม่ต้องกลับ!!!”

แมวจรสองตัวมองหน้ากัน แล้วก็เงยหน้ามองท้องฟ้า อา…ฝนหยุดตกแล้ว

แหม๋ววว

7 มีเป้าหมาย

“ต้องไปขอให้ไอ้ลูกคุณหนูมหาลัยห้องแถว (108) นั่นช่วยจริงๆ เหรอวะเนี่ย” อุ้งมังจุ๊ดลายเปรอะถูกตบลงกับพื้นกระเบื้องที่ฐานศาลพระภูมิดังปุ๊ๆๆ (ตบไม่แรง ไม่เจ็บ ตบเอาฟีลเฉยๆ)

ตอนนี้หวานจริงโคตรจะหงุดหงิด แมวศาลพระภูมิกับแมวกำแพงไม่ค่อยถูกกันเนื่องด้วยศึกแย่งเปียกๆ จากพวกมนุษย์ที่มีแสนจำกัด

“ลูกพี่ต้องสื่อสาร (6)ให้ดี ต้องมีโวหาร (7) งานนี้เป็นงานฝีมือ (74)” จั๋งหนับทำตัวมีประโยชน์ “เพื่อความเป็นไทย (130) เพื่อสถาบัน (26)” มันย้ำ

“เพื่อความเป็นไทยคือไม่ค่อยเข้าใจ เพื่อสถาบันเหรอ…ทำไปทำไม (102) เพื่อสถาบันที่คอย bully (93) เราอยู่ตลอดเวลาอ่ะนะ” หวานจริงเผลอแสดงความคับข้องใจออกมา

[*บูลลี่ตามความเข้าใจของหวานจริงพ่อแก่เคยเข้าฝันสั่งห้ามผู้มากราบไหว้ถวายอาหารคาว หวานจริงนึกว่าพ่อแก่แกล้งเหยียดหยามความเป็นแมวของตน เพราะแมวศาลพระภูมิมักหวังกินของไหว้ฟรี แต่หวานจริงไม่เข้าใจว่าเพราะพ่อแก่ทั้งสามนั้นเคร่งครัดเรื่องการบำเพ็ญเพียรตามพระคัมภีร์จอมยุทธ์เด้ (509) จึงไม่รับเนื้อสัตว์ รับแต่ผลไม้เท่านั้น (ตามหลักแล้วพ่อแก่อิ่มทิพย์ ของพวกนี้ถวายพอเป็นสัญลักษณ์เฉยๆ) ตัวอย่างเช่น ลำไย (331) [ต้องเอาเปลือก (308) และคว้านเมล็ดออกก่อน] และกล้วย (297) ถวายได้ แต่ผัดไทย (340) กุ้งสดและยำ (290) หมูยอนั้นห้าม

ด้วยเหตุนี้หวานจริงเลยอดกินปลานึ่งและของคาวอื่นๆ ส่วนจั๋งหนับไม่เคยสนใจเรื่องนี้ มีอะไรก็กินได้หมด]

8 ระดับและลำดับชั้น

แมวกำแพงถือตัวว่าอยู่สูงกว่าแมวศาลพระภูมิ ซึ่งถ้าวัดระดับความสูงจากพื้นดินก็ถูกต้อง ศาลพระภูมิอยู่สูงจากพื้น 1.5 เมตร ส่วนกำแพงอยู่สูงจากพื้น 2 เมตร

มันต่างกันตั้ง 0.5 เมตร ซึ่งเรื่องนี้หวานจริงเถียงไม่ออก

“ไอ้พวกแมวกำแพงมันไม่ค่อยมี empathy (310) ด้วยน่ะสิ”

หวานจริงเลียขนพลางครุ่นคริสว่าจะทำอย่างไร ส่งจั๋งหนับไปเจรจาดีไหม แต่สัญชาตญาณ (328) แบบแหม๋วๆ เตือนว่างานนี้มันต้องเปิด (333) เรื่องเอง

หวานจริงเดินรอบศาลพระภูมิเป็นวงกลม (324) วงรี และสี่เหลี่ยมจัตุรัส เดินวนไปมาสิบกว่ารอบ ความคิดตอนนี้ยังครุมเครือ (323) ปัดตก (514) ไปก็หลายวิธี ยังได้ “มากกว่า” นั้น (520) มันเลียขนและปัดหางไปมาช้าๆ หน้าตาบ่งบอกว่ากำลังใช้สมองก้อนเล็กๆ นี้อย่างหนักหน่วง

9 บทไหว้ครู

post (53,82) + - Zomia (11) โซเมีย (80)

The archive(155) of knowledge from the lab(163) of studio practice - based(162) :

intellectual by their (western) references (100) *โอมนมสิตว๋า empower (14) cultural worker (64) independent space/curator (419) กูจักไหว้พระครูกู inclusive/exclusive (57) พระอาจารย์เจ้าทั้งปวง cultural practitioner (10) ครูปู่เถ้า ครูพระธิยายทั่วโลกาโลกี ecosystem (38)

decolonization (453) กูจักไหว้พระครูกูตังสี่ต๋น collective (4,81,336) ต๋นหนึ้งจื้อว่าพระฤาษีนารอด maker (36) doer (37) ต๋นหนึ่งจื้อว่าพระฤาษียอดฟ้า maker (36) doer (37) ต๋นหนึ่งจื้อว่าพระฤาษีกสพ maker (36) doer (37) อันเพื่อได้ฮ่ำเฮียนตั้วภิภพอันจบไถรย decentralise (55, 492)) decentralisation (172)

ต๋นหนึ่งจื้อว่าพระฤาษีตาไฟ maker (36) doer (37) จึงใช้กูลงมาบนขอกบนขัน culture management (22) พระกุมหื้อมานั่งป้างขวา พระกันหื้อมานั่งป้างซ้าย collaborative (88, 206) พระกั๋นต๋นใจ๋ห้าวแบกง้าวไล่เลยฟัน deconstruction (95) พระแก้วดวงใสก่หื้อมา พระจันทร์ดวงขอกก่หื้อมา thought-images (94) ระวังตั๋วกูเนอ social resistance (193)

alternative (13) เอออมสว๋าหะ people an other (32) อมนาก๊ะมหานาก๊ะ ติสว๋าหะ radical (20) radical dreamers (12)

คงคงตินาก๊ะ ขอชัยชนะนั้นจงมีแก่ท่านทั้งหลายเหนือบรรดานิมิตอันชั่วร้ายและโรคาทั้งหลายทั้งมวลนั้นเทอญ design thinking (152) creative + everything เพื่อสังคม (122,143)

master อาจารย์ (63)

master อาจารย์ (63)

master อาจารย์ (63)

10 ลิเกหลงโรง

วาทกรรม (112) ศิลปะแห่งการต่อต้าน (114) จัดวางในบริบท (113) เมืองหลวง (378):

[Manifesto (494)]

[traditional art (76)]

[exhibitionism (192)]

เขาพอกหน้าขาวชุดพราวสีสัน

ตกจากสวรรค์ดุ่มดั้นค้นหา

เกราะกายสิทธิ์พิชิตมนตราเหวยไอ้ชั่วช้า เดี๋ยวมาเจอกัน

[artn’t (89)]

เห็นหมาขี้เรื้อนเหมือนดั่งฤาษี

ปีติยินดีเขานี้ตัวสั่น

"ท่าน" กระดิกหาง เขาวางย่ามพลัน

ดนตรีกระชั้น เขาหันหน้ามา

[propaganda (483)][knowledgement (176)]

ก้มกราบดินฟ้าสามคราสามครั้ง

โอมนะจังงังกะละมังซักผ้า

"ศิษย์นี้พากเพียรขอเรียนวิชา

สารพันคาถาศิษย์หามานาน"

[healing (151)]

ขี้เรื้อนเกาหูจ้องดูตาเป๋ง

แล้วร้องเอ๋งเอ๋งเปล่งเสียงโอมอ่าน

เป็นท่วงทำนอง อันก้องกังวาน

บายศรีใส่พานกราบกรานท่านครู

[audio visual (120)]

พลันมือถือดัง เขานั่งยองยอง

ฮัลโหลหนึ่งสอง ประคองแนบหู

พระอินทร์สายตรง พระองค์เฝ้าดู

เอาพระทัยช่วยอยู่ให้กู้เกราะคืน[colonialism (498)]

[critical (16)]

[civic (21)]

ตะเลงเตร่งเตร๊ง บรรเลงทันใด

กระโจนเข้าใส่ ใครใครแตกตื่น

หนอยไอ้ชั่วช้ามีหน้ามายืน-

รุกไล่คนอื่นพื้นที่แผ่นดิน!

[artist fee (455)]

คือโจรเทศกิจ! ชักกริชออกแทง

โอมมะละแหม่งข้าจะแทงให้สิ้น

ห้าร้อยต่อวัน ใครกันพอกิน

จี้ปล้นจนปลิ้นนี่มันถิ่นโจร

[Work life balance (256, 334)]

ปราบโจรสำเร็จ ระเห็จระหน

สู่ความสับสน ต้องทนห้อยโหน

รถเมล์ปลุกเสก เขาเบรกตัวโยน

กระเป๋าตะโกน "โพ้นกรุงผ่านฟ้าาาา"

[site-specific (161)]

เรือคลองแสนแสบ เขานั่งแอบหลัง

ระแวดระวังกระทั่งซ้ายขวา

ควักแบงค์ยี่สิบเขาขยิบตา

กระซิบบอกว่าท่าศรีประเทือง

[basement (34)]

พอเรือเทียบท่าเขาหันมาเห็น

แม่ค้ารถเข็นเสื้อเป็นคราบเหลือง

เกราะกายสิทธิ์! ไม่คิดเปล่าเปลือง

ควรนำกลับเมืองทูลเรื่องพระอินทร์

[hard power (479)]

[dismantle (18)]

ตะเลงเตร่งเตร้ง บรรเลงทันใดกระโจนเข้าใส่ไม่สนทั้งสิ้น

ใครห้ามเท่าไรเขาไม่ได้ยิน

หากกลิ่นคุ้นเคยเขาเงยหน้าดู...

[hegemony (58)]

ท่ามชุลมุนฟุ้งฝุ่นตลบ

เขานิ่งสงบ…แม่ตบบ้องหู

[winner vs loser (436)]

[self-censorship (502)]

[cold war (65)]

ปุ ปะ เปิดจุ่ม จะจุ่ม จุ่ม จุ่ม จุ๋ม

บุ๊ครีสะดุ้งตื่นตอนตีห้ายี่สิบนาที เหงื่อผุดท่วมตัว

"โห ครั้งแรกในชีวิตที่ฝันว่ากลับไปแถวศิลปากร (365) อีก…แต่ตอนท้ายก็นั่งเรือกลับมาบ้านได้แหละนะ" เธอนวดขมับซ้ายขวาและโกยลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ “แพนิคสุดๆ อ่ะ แพนิคสุดๆ เข้า-พุทธ ออก-โธ เข้าพุทธ-ออก-โธ นับแกะหนึ่ง นับกบสอง นับแกะหนึ่ง นับกบสอง เออ โคตรเหนื่อยเหมือนไปแข่งวิ่งมาราธอนมา"

สักพักหลังร่างกายสงบลง สมองบุ๊ครีจึงเริ่มประมวลผลก่อนฟันธงได้ว่างวดนี้ไม่ตกที่เลข 502 ก็ต้องเลข 205 เป็นแน่แท้ (ส่วนเสียงจุ๋มๆ ท้ายฝันเธอแปลไม่ออก ช่างมันไปก่อนแล้วกัน) บุ๊ครียกมือประนมไหว้ไปทางทิศที่ตั้งศาลพ่อแก่ “สาธุ สาธุ สาธุ ขอไว้ตั้งสามเดือนเพิ่งจะได้ เดี๋ยวจะซื้อทั้งบนดินใต้ดินเลยเจ้าค่ะ เลขนี้ไม่อั้นซะด้วย"

11 ไหว้พ่อแก่

บุ๊ครีเช็ดน้ำฝนที่แท่นบูชา วางถาดผลไม้ บุหรี่ หมากพลู (แถมผ้าเย็นและลูกอมเมนทอล) ถวายบายศรีพร้อมพวงมาลัยดอกมะลิแล้วจุดธูปเทียนบูชาพ่อแก่ทุกองค์ ซึ่งที่จริงจะจุดสำหรับองค์เดียวก็ได้ แต่กันเหนียวไว้หน่อยเพราะทำเกินดีกว่าทำขาด

“502205 รางวัลข้างเคียงคือเป๊ะมากค่ะท่าน งวดหน้าหนูขออีกสองแสนด้วยเถิ้ดด ซ้าาธุ!”

แมวลายเปรอะที่นอนอยู่ใต้ศาลปรายตามอง (177) ถาดผลไม้อย่างเหยียดหยามก่อนหันมาจิกตาใส่เธอเบาๆ บุ๊ครีอยากฟัดพุงแมว แต่ว่าตัวนี้ยังไม่ได้ฉีดวัคซีน เธอเลยยั้งมือไว้ก่อน

“ทำไมต้องดราม่า (168)” เธอว่าขำๆใส่เจ้าแมว “ไว้เดี๋ยวมาถวายเปียกๆ นะเจ้าแมว”

“แหม๋วว” หวานจริงร้องเป็นภาษาแมวที่แปลว่า “เธอ นี่เธอจริงๆ” (505) หรือจะแปลว่าล็อกเป้าเหยื่อไว้แล้วก็ได้เหมือนกัน

“แหม๋ววววว” จั๋งหนับโผล่หน้ามาจากด้านในศาลแล้วร้องตอบ ซึ่งประโยคนี้แปลว่าจึ้งมาก(173) ฤกษ์ดีมาถึงแร้วแหม๋วๆ เอาเรยจ้าลูกพรี่!

เป็นจังหวะเดียวกับที่รถขนส่งพัสดุสองเจ้าเลี้ยวเข้ามาในบริเวณคอนโดเตรียมส่งมอบของให้ห้องนิติบุคคล

บุ๊ครีแจ้นกลับไปทำงานทันที สองแหม๋ววิ่งตามและส่งสัญญาณให้แมวกำแพงที่คอยท่าอยู่หน้าจุดรับของเริ่มปฏิบัติการ

12 ขนส่ง

หนุ่มน้อยหน้ามนสวมเสื้อยืดสกรีนคำว่า copyright (432) by ภูธร (447) มาถึงก่อนเพื่อน เขาดับเครื่องมอเตอร์ไซค์และเปิดกระเป๋าพัสดุ หยิบกล่องหลากไซส์อุ้มซ้อนกันไว้แนบอกก่อนจะพบว่ากล่องใหญ่ล่างสุดมีความชื้นแปลกๆ แถมมีน้ำหยดแหมะๆ ลงถุงเท้าของตนและหยดลงบนพื้นซีเมนต์อีกด้วย…

“ปัง (517) ปังปินาศ (438)” พ่อหนุ่มส่ายหน้าหลังพบว่าน้ำปลาร้าสุดนัว (507) ที่บริษัทเป็นบางบ่อน (470) ส่งมานั้นแตกอีกแล้ว… เขารีบโยนพัสดุผู้รอดชีวิตที่เหลือกลับเข้ากระเป๋าแล้วควักทิชชู่เปียกมาซับเสื้อยืดและกล่องพัสดุที่ยวบยาบไปมาจนต้องวางลงกับพื้น หน้ากล่องที่สกรีนประโยคโฆษณาว่า “หากรสชาติไม่ถูกใจยินดีคืนเงิน ด้วยความปรารถนาดีจากปลาร้าเป็นบางบ่อน” เหลือเพียงกลุ่มคำที่อ่านได้ใจความว่า “เงินจากบ่อน” อ่านแล้วชวนให้สงสัยยิ่งนัก

“ขอรณรงค์ (73)ให้ใช้บับเบิ้ลกันเยอะๆ นะครัช” แน่นอนว่าต้องบ่น…บ่นแบบใครจะสนโลกร้อน

“งานเงิน (45) งานเงิน (164) งานเงิน (45) อดทนไว้พุทโธธัมโมสังโฆ” และบ่น… “ราคามาตรฐานวงการ (415) ราคามาตรฐานวงกู” และบ่นน…

“โอ๊ย ไม่ไหวล่ะไอ้เหี้ย เหม็นปลาแดกสัส!”

จนกระทั่ง…

“แหม๋วว!”

เจ้าสองแมวที่กำลังตั้งท่าคุ้ยกล่องพัสดุในกระเป๋าพี่ลูกหม้อนั้นถูกจับได้เสียแล้ว

“ชะอุ๊ย! สวัสดีครับชาวอุ้งมังจุ๊ดทรงโจน (302) สุดจ๊าบ(402) สบายดีไหมว่าไงคนสวยคนหล่อ เชียวชาวเหรอเราน่ะ ขอโทษนะวันนี้พี่ลูกหม้อ (379) ศิลปินอีสาน (409) ผู้มาก่อนกาล(403) อารมณ์บ่จอย

หนูๆ ไม่ตกใจกันใช่ไหมครับ กุยกุย (441)งุ้ยงุ้ย อะจุ๊กกะจุ๊ยย เจ้าพวกตาแป๋วแจ่มแมว(309) ทิฉุดด”

พี่ลูกหม้อหยุดบ่นแต่กลับพล่ามเพ้อเจ้อ (325) ไปเรื่อยเปื่อยโดยใช้เสียงสองเสียงสามซึ่งผูกเป็นทำนองเอื้อนลูกคอสองชั้น แถมยังเอามือเปื้อนน้ำปลาร้าลูบหัวเกาคางให้เจ้าก้อนขนสองตัวที่จำใจแสร้งว่าแค่มาคลอเคลียมนุษย์ ไม่ได้เป็นโจรมาอุกของแต่อย่างใด

“ไม่เจอะกันนานคิดถึงจังเล้ย” พี่ลูกหม้อเกาคางคู่ไม่หยุด เจ้าก้อนขนสีเปรอะและสีดำแอบฟินปนอี๋แหวะเลยส่งเสียงครืดๆ สลับกับฟ่อๆ ออกมา พี่ลูกหม้อหัวเราะคิกคัก

อ่าห์ ได้เติมแมวแล้วชื่นใจว่าซ่าน (เรียนท่าน ผอ. (368) บริษัท CCO (472) Express การเติมแมวเกิดในเวลาเพียง 9 (383) วินาที ไม่กระทบการทำงานของกระผมแต่อย่างใด)

พี่ลูกหม้อมัวแต่เติมแมวจนลืมสังเกตว่าน้ำปลาร้าดันแตกเพิ่มมาอีกหนึ่งขวดแล้ว อานุภาพของกลิ่นเลยยิ่งทวีคูณ

“แหม๋ววววว แหม๋ว แม้วๆๆ” พวกแมวศาลพระภูมิตะกุยขากางเกงยีนส์รุ่ยๆ ของพี่ลูกหม้อและห้อยต่องแต่งค้างอยู่อย่างนั้นเพราะช็อกไปแล้วจนแทบจะชัก พี่ลูกหม้อเลยต้องกระเตงสองแมวไปด้วยขณะเดินไปขอยืมผ้าขี้ริ้วและถังน้ำจากป้าแม่บ้าน

“ครับผม ครับผม น้องง (421) อย่าเพิ่งจิก (420 )กัน พี่เจ้บบบ ใจเย้นน เปียกๆ ก็มี เพราะพี่ก็มา อุ๊ย! ลืมไปอันนี้พูดดังไม่ได้”

“แหมะ…”

“แหม๋ง…”

สองแมวศาลฯ น้ำลายฟูมปากแต่จำเป็นต้องฮึ้บไว้ก่อน ส่วนแมวกำแพงซึ่งสแตนด์บายอยู่ใกล้ๆ ไหวตัวทัน มันกระโดดหลบไปรอดูท่าทีอยู่อีกฝั่ง แต่ไม่วายโดยละอองน้ำปลาร้าขวดที่สองจากมือที่สะบัดไปมาของพี่ลูกหม้อกระเซ็นมาพรมอาบตัว

“แม่มเอ้ย! ไม่เห็นเหมือนคุยกันไว้นี่หว่า!”

ลูกคุณหนูจุดพักใจสบถเป็นครั้งแรกในชีวิต เจ้าแมวลายวัวพองขนฟู่ๆ และเข้าสู่โหมด fight or flight เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

13 พี่ไปร

“ทำไมรหัสแปลกๆ”

พี่ไปรจ้องกล่องพัสดุหน้าตาประหลาดซึ่งแปะสติ๊กเกอร์พิมพ์ตัวปั๊มนูนสีทองอย่างสวยงามเป็นเลขรหัส TPPmeow 9999 9999 99 TH หากสังเกตให้ดีจะพบว่าตรงมุมมีภาพประกอบ (475) จิ๋วหลิ๋วเป็นรูปลายเส้นศาลพระภูมิที่มีหางและหูแมวโผล่ออกมา และใต้ศาลมีคำว่า Southeast (79) ซึ่งเปล่งแสงสีรุ้งระยิบระยับวิบวับงดงามฟรุ้งฟริ้ง

“no way (251) เหมือนจะไม่ใช่ แต่ไหงเช็คแล้วดันขึ้นในระบบ curator (196)” มีในระบบก็ต้องตามระบบแหละนะ พี่ไปรยักไหล่ ทยอยขนถุงพัสดุอื่นๆ ลงมาจากรถ แต่ยิ่งเดินเข้าไปใกล้จุดส่งของที่นิติบุคคลก็ยิ่งได้กลิ่นแปลกๆ…

“หืม พี่ไปรว่าอันนี้ปลาร้าแน่นอน กลิ่นคือลาวแท้ๆ (511)” หลักฐานยังคาอยู่ที่ข้างล้อของมอเตอร์ไซค์ของขนส่งเอกชนเจ้าดัง พี่ไปรยกแขนซ้ายปิดจมูกไว้ก่อนเดินเข้าไปดูใกล้ๆ

“โอ๊ะ พี่ไปรยา!”

“อ้าว ลูกหม้อนี่เอง!”

พี่ไปรมีชื่อจริงว่าไปรยา มีน้องชายหนึ่งคนชื่อว่าลูกหม้อ พื้นเพเป็นคนจังหวัดนครพนม ทั้งสองอายุห่างกัน 9 ปี พี่ไปรเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ ก่อน ส่วนลูกหม้อเพิ่งเข้ามาปีนี้เลยชิมลางรับจ็อบสารพัดและขอหมายเหตุว่าตอนนี้ยังโสดทั้งคู่ (อุ๊อิ๊ๆๆ)

สองพี่น้องมาเจอกันโดยบังเอิญในสถานการณ์สุดแปลก ลูกหม้อยิ้มแหยๆ มือข้างหนึ่งหิ้วรองเท้าแตะและถุงเท้าสีเหลืองลายแมวสองตัวขี่เป็ดตัวเดียวแบบ minimal (200) ซึ่งชุ่มไปด้วยน้ำปลาร้า มืออีกข้างหิ้วคอแมวคู่ซึ่งกำลังทำจมูกบานและอ้าปากค้างไปพร้อมๆ กัน (พวกมันยังอยู่ในโหมดประมวลกลิ่น) ส่วนผ้าขี้ริ้วและถังน้ำเขาใช้เท้าเปล่าเตะๆ ให้มันเลื่อนมาเรื่อยๆ จนถึงจุดเกิดเหตุ

เสียงพวงกุญแจกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง ช่าง (72) แอร์ในตำนานจาก ศิลปินชายแท้ (186) & สล่าช่างคนขาว (183,187) เซอร์วิส บีบจมูกทำหน้ายู่ขณะเดินผ่านพวกเขาไป ลูกหม้อค้อมตัวเชิงขอโทษขอโพยสำหรับกลิ่นไม่พึงประสงค์

“กลิ่น (315) หอมหยอกๆ (272) น่ะครับ” ลูกหม้อปากไว และพี่ช่างแอร์ก็ปากไวพอกัน “หยอกๆ พ่องง!” ลูกหม้อหน้าเจื่อน พี่ไปรยาส่ายหน้าอ่อนอกอ่อนใจ

“เร่ยบร้อย (273) เลยพี่ ผมชุ่มฉ่ำไปอีกครึ่งวัน” งานหนักเงินน้อยแถมเปียกและมีกลิ่นด้วย ลูกหม้ออย่างจ๋อยเลยวันนี้

พี่ไปรยาตบบ่าปุๆ พร้อมถือโอกาสสอดแบงค์ห้าร้อยใส่กระเป๋าเสื้อให้น้องชายด้วยความเป็นห่วง ส่วนแมวลายวัวที่คุมเชิงอยู่อีกฝั่งทำหน้าเหนื่อยหน่าย พวกพี่จะคุยกันอีกนานไหม หยิบพัสดุออกมาส่งได้แร้วยัง? พวกเราจะได้ตรวจดูสักทีว่ามันกล่องไหนกันแน่!

“แหม๋วววว”

14 การเจรจาและแผนเดิม

วันก่อนเริ่มปฏิบัติการ หวานจริงลงทุนลดตัว (ที่หมายถึงเขย่งตัวและกระโดด) ไปเจรจากับจุดพักใจแมวลายวัวถึงบนอาณาเขตกำแพงซึ่งตามทฤษฎีทางสังคม (373) ของแมวศาลพระภูมิแล้วนี่คือเมืองรอง (350)

แมวสาวกำลังผึ่งพุงปล่อยให้แสงอาทิตย์ลูบไล้ขนอย่างแผ่วเบา เกิดเป็นแสงเงาลวงตาราวกับมันสวมใส่อาภรณ์ลายวัวสี (246) ทองอันวิริศมาหรา (524) อยู่ พอเห็นว่าใครมา จุดพักใจก็รีบพลิกตัวขึ้นมาเก๊กท่านั่งยืดตัวอย่างสง่างาม

“มีอะไรคะป้า”

“ป้าศาลฯ แกสิยะ (224)!” หวานจริงเริ่มไม่จอย (245) และเผลอพองขนขู่ฟ่อ ตาเริ่มออกขวางๆ หากหวานจริงเป็นแมวมารยาร้อยเล่มเกวียน นังแมวคุณหนูนี่ก็จัดเป็นแมวหมื่นเล่มเกวียนเพราะมันรู้ว่าจะแหย่ยังไงให้แมวอายุมากกว่าให้มีอารม (516) ปรี๊ดแตก หวานจริงพยายามนับสิบถึงสิบ(เป็นวิธีนับเฉพาะตัวของแมว)เพื่อระงับก้อนขยุยๆ ที่คุกรุ่นในอก

“เอาตรงๆ (234) เลยนะ นี่มาด้วยธุรกิจการงาน มีเรื่องจะปรึกษา…” แมวลายเปรอะเปลี่ยนอารมณ์เป็นขัดเขินเล็กน้อย จุดพักใจหรี่ตาใส่อย่างระแวดระวัง มันเชิดหน้าขึ้นยี่สิบห้าองศา

“อ่ะแฮ่มๆ คือแปลว่ามาขอความช่วยเหลือ” หวานจริงอ้อมแอ้ม

“อือฮึ แล้วยังไงต่อคะ?...” จุดพักใจเลียทำความสะอาดขาหน้าของตนช้าๆ หูข้างหนึ่งกระดิกดิ๊กๆ รอฟังอย่างจดจ่อเหมือนป้าข้างบ้านเวลามาสืบราชการลับ

บวกเวลาโม้เรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องไปด้วยแล้ว หวานจริงก็ใช้เวลาเล่าไปเกือบสิบนาที

“แล้วทำไมพ่อแก่ไม่ไปเข้าฝันให้บุ๊ครีเอาจุ่มไปถวาย บุ๊ครีเองก็ไปขอหวยอยู่บ่อยๆ นี่ เมคเซนส์จะตาย อุตส่าห์เป็นถึงพ่อแก่ ทำไมต้องทำเรื่องให้ซับซ้อนด้วย?” หลังฟังเรื่องทั้งหมดจบ จุดพักใจก็ปัดหางกับพื้นเป็นจังหวะเนิบช้า และถ้ามันเป็นคนก็คงยักไหล่และเอียงคอกวนๆ แถมใส่หวานจริงไปแล้วด้วย

“อีกอย่าง นี่ไม่ผิดศีลข้อ stealing (2) เหรอ ไม่ใช่ว่ายุยงปุกปั่น (182) ให้แมวร่วมทำความผิดไปด้วยเหรอ ไหนว่าฝึกพระคัมภีร์จอมยุทธ์เด้กันอยู่ไง?”

ใช่ว่าหวานจริงจะไม่สงสัย มันถามไปแล้วและได้รับคำตอบจากพ่อแก่พี่เจ้ยและพ่อแก่ทัศนัยว่าบุ๊ครีมีชะตาจะต้องเสียทรัพย์หรือเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงอยู่แล้วในช่วงเดือนนี้ ให้เสียจุ่มดีกว่าโดนปล้นโดนโกงหรือรถคว่ำ นี่คือการช่วยบุ๊ครีทางอ้อม เป็นการสร้างกุศลเทียบเท่างานโฮมบุญ (532) ครั้งใหญ่

อีกอย่างเดือนนี้พวกพ่อแก่ได้โควต้าบัตร fast track เพียงหนึ่งใบ สามารถเข้าฝันบุ๊ครีได้เฉพาะเรื่องให้หวยเท่านั้น (ระเบียบส่วนกลางกำหนดมาว่าคำอธิษฐานหนึ่งเรื่องใช้เวลาอนุมัติ 3 เดือน) จะเพิ่มเรื่องอื่นเข้าไปก็โดนเซนเซอร์เนื้อหาตลอด หรือจะใช้วิธีดลใจขณะยังตื่นอยู่ก็แสนยากราวกับมีม่านหมอกมาปิดกั้น

อาจเป็นเพราะบุ๊ครีคือสาววายสมองไหล ในหัวของเธอนอกจากเรื่องงานแล้วก็มีแต่เรื่องของเมะหน้าหวานปะทะเคะหล่อล่ำ, พาโรดี้นิยายเลือดหมาระหว่างท่านประธานบริษัทกับท่านอาจารย์ ฉ.นักวาดสาย 18+ เกรียนคีย์บอร์ดผู้โปรดปรานนมกล้วย, คู่ชิปอิงประวัติศาสตร์อยุธยา ไก่กะต๊าก ณ แม่น้ำสะโตง, หรือไม่ก็การอิเซไกไปเป็นทาสแมวแล้วต้องสู้กับซอมบี้ในดันเจี้ยน ทั้งหมดนี้จากบรรดานิยายออนไลน์รายตอนกับเวปตูนที่บุ๊ครีเริ่มอ่านอย่างสม่ำเสมอพอๆ กับการขอหวย

“เหรอ ฟังผ่านๆ เหตุผลก็ได้อยู่ (321) นะคะ…เหมือนช่วยให้ฟาดเคราะห์อะไรงี้ แต่พวกพ่อแก่ก็ยังดูเหมือนมิจฯ อยู่ในสมการนี้”

อันนี้หวานจริงก็เห็นด้วย แต่พ่อแก่ให้คำสัญญาที่เวรี่อินสปาย (369) นั่นคือถ้ามันทำสำเร็จก็จะอนุญาตให้เริ่มฝึกพระคัมภีร์จอมยุทธ์เด้ขั้นไฟนอลแล้ว (263) ทันที นี่เป็นข้อเสนอที่หวานจริงปฏิเสธไม่ได้เลยแม้มันจะไม่เคยเรียนขั้นต้นมาก่อนก็ตาม (ส่วนนี้เป็นความลับที่จั๊งหนับไม่รู้เรื่องด้วย โฮะๆๆๆ แต่หวานจริงเองก็ยังไม่รู้ชะตากรรมตนเหมือนกันว่าหากเริ่มฝึกฝนเมื่อไหร่ก็จะต้องกลายเป็นแมวมังสวิรัติอย่างไม่มีทางเลี่ยง) ประเด็นเรื่องพ่อแก่โคฟเป็นมิจฉาชีพนั้นตกลงผิดศีลหรือไม่ หวานจริงจะทำเป็นลืมๆ ไปเสีย

“แล้วแมวกำแพงจะได้อะไรเป็นค่าแรง (456)” จุดพักใจเข้าประเด็น ถ้าสิ่งแลกเปลี่ยนดู (184) เฉยๆ (212) มันจะทำเป็นเมินคำขอของหวานจริง

“แน่นอนว่าการมีส่วนร่วม (370) นี้แมวกำแพงจะได้สัดส่วนเปียกๆ ที่เพิ่มมากขึ้นและ…” หวานจริงเผยทีเด็ดอย่างมั่นใจ ข้อแลกเปลี่ยนนี้มันครุ่นคริสอยู่นานสุดๆ “กล่องกระดาษลังทั้งหมดในเดือนนี้ไงล่ะ!” เกิดเด้ดแอร์ไปสามวิ… หวานจริงคิดว่าอาจต้องเสนอเพิ่มไหมนะ

“ดีล!” จุดพักใจตอบรับอย่างดี๊ด๊าเพราะเหนือความคาดหมาย ค่าจ้าง (456) นี้สุดยอดมากก!! การได้ซุกตัวในกล่องกระดาษลูกฟูกนั้นเทียบเท่าการเข้าพักโรงแรมห้าดาวของพวกมนุษย์ แถมความรู้สึกตอนได้ตะกุยเล็บแกร็กๆ ในกล่องก็ฟินที่สุดในจักรวาล นี่ยังหมายความว่ามันจะมีสต็อกกล่องเพียงพอจนสามารถเป็นเจ้าภาพการจัดมวยในกล่องกระดาษลังของเดือนนี้ได้อีกด้วย!

“นี่คือจุดที่ฉันเข้าไม่ถึง (288, 529)”

หวานจริงกางแผนที่ซึ่งทำจากกระดาษรีไซเคิลให้ดู ตรงมุมมีลายมือมนุษย์เขียนหวัดๆ ว่า “untitled (426)” แล้วถูกขีดฆ่า มีคำว่า “สภาวะนามธรรมหมายเลข (428) ศูนย์” กำกับไว้แทน แผนที่ดูเหมือนเปรอะไปด้วยรอยอุ้งเท้าแมวแต่นี่คือโค้ดลับซึ่งมีแต่แมวอ่านแล้วเข้าใจ

“แต่พ่อแก่ไม่ได้ให้รายละเอียดพัสดุเป็นพิเศษนะ บอกแค่ว่าให้ไปสังเกตเอาเอง”

“เอ้า นั่งทางในไปไม่สุดแล้วโยนงานให้แมวซะงั้นสินะคะ”

“พ่อแก่ใบ้มาว่ารหัสจะดูพิลึก (388) หน่อย ขึ้นต้นด้วย TPPmeow ตามด้วยเลขรหัสที่เหมือนเวปพนันเถื่อน” หวานจริงให้ข้อมูลเพิ่มเติม

“แหม…ความมักง่าย (431) นี้”

สิ่งที่พวกแมวไม่รู้คือตามจดหมายเหตุ (528) วงใน (405) ของพระคัมภีร์จอมยุทธ์เด้ ได้ระบุไว้ว่ารหัส TPPmeow คือรหัสลับเฉพาะของสวรรค์ชั้นแรก สาขาย่อย Troposphere รหัสนี้ไม่มีในระบบขนส่งของไปรษณีย์ไทยและขนส่งเอกชน

ความซับซ้อนคือไม่ว่าบริษัท BABBBBพี่พี่ทำถึง! และบริษัทเขียวคอมมี่ จะเลือกขนส่งเจ้าไหน กล่องพัสดุของบุ๊ครีก็จะถูกดูดไปยังมิติลี้ลับของสวรรค์ชั้นนี้ก่อนเพื่อฟอกเงิน (41) เอ้ย! เพื่อ activated พลังงานศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นแล้วจึงส่งกลับมาแบบมั่วๆ ทางขนส่งเจ้าใดก็ได้ นี่เองที่ทำให้พ่อแก่ให้มาแต่รหัสเท่านั้น

“แล้วจะชิงไปทั้งกล่องหรือรอให้บุ๊ครีเปิดจุ่มก่อน” จุดพักใจสอบถามขั้นตอน

“ถ้าเจอก่อนก็ชิงไปทั้งกล่อง ถ้าไม่เจอก็ต้องรอบุ๊ครีเปิดจุ่มในห้องนิติบุคคล ซึ่งแมวกำแพงจะต้องออกโรง”

“งานนี้จะไม่โดนมนุษย์สาดน้ำใส่ใช่ไหม”

“รับรองด้วยเกียรติติสท์ๆ (40, 283) ของศาลฯ เลยว่าไม่มี” หวานจริงเลียสีข้างตัวเองแผล็บๆ “งานขโมยจุ่มนี้คลีนสุดๆ”

15 กฎระเบียบ

“พรืองะว่าแหลวนิ เละเทะอย่างที่คาด” จุดพักใจเผลอบ่นเป็นภาษาใต้ผสมกลางซึ่งมนุษย์จะได้ยินแค่แหมะแหม๋วๆ “สะอาดแล้วพี่ เปื้อนจักหน่อย ขอบคุณหลายเด้อพี่ไปร” ลูกหม้อเองก็เริ่มผ่อนคลายลง

“บ่เป็นหยังดอก” พี่ไปรยิ้มอ่อนก่อนส่งผ้าขี้ริ้วคืนให้ลูกหม้อ

“แง๊บๆ แง๊บๆ” หวานจริงกับจั๋งหนับอดมีส่วนร่วมบ้างไม่ได้

“สุมาเต๊อะ” เสียงที่สี่โผล่มาอย่างลึกลับ ค่า opacity (15) ของแหล่งที่มาระดับสูง ทุกคนและทุกตัวหันซ้ายหันขวาว่าเสียงใคร

เป็นคุณวาทกรรม (8) หัวหน้านิติบุคคลนั่นเอง ชายวัยกลางคนผู้มีศีรษะมันเป็นเงาวับคาดด้วยผมที่หลงเหลือสามเส้นเดินมาพร้อมกับสาวน้อยบุ๊ครี เขาเหลือบมองสติ๊กเกอร์แปะชื่อที่อยู่ผู้รับบนกล่อง

“กล่องปลาร้าเป็นบางบ่อนนั่นของผมเองครับ”

“อันนี้คุณลูกค้าจะปฏิเสธการรับใช่ไหมครับ” ลูกหม้อชินเสียแล้วแบบนี้

“อ่า ไม่เป็นไรครับ เจ้านี้ง่ายมาก ผมแค่ถ่ายรูปส่งไปก็เคลมได้แล้ว” คุณวาทกรรมบอกลูกหม้ออย่างใจดี เพราะการตีของกลับแปลว่าลูกหม้อต้องยุ่งยากขนกล่องปลาร้าเหม็นฉึ่งใส่กระเป๋าพัสดุรวมอีกครั้งซึ่งนั่นคือหายนะย่อมๆ ของพัสดุกล่องอื่นๆ เลยทีเดียว

“แต่ที่นี่ห้ามให้อาหารสัตว์นะครับ” คุณวาทกรรมมองเจ้าก้อนขนสองก้อนที่ถูกลูกหม้อหิ้วคออยู่ก่อนผายมือไปที่ป้ายห้ามตัวโตที่เสา ลูกหม้อยิ้มแหย ความแตกเพราะอุ้งมังจุ๊ดข้างหนึ่งของจั๊งหนับตะปบซองแมวเลียจนโผล่จากกระเป๋ากางเกงยีนส์ของเขามาครึ่งซอง จังหวะนรกนี้เกิดขึ้นพร้อมกับที่พี่ไปรยื่นกล่องที่มีเลขรหัส TPPmeow 9999 9999 99 TH ให้กับบุ๊ครี หน้ากล่องมีชื่อนางสาวบุ๊ครีเขียนไว้บนสัญลักษณ์การคอลแล็บของอาหารแมวพรีเมี่ยมยี่ห้อเขียวคอมมี่กับ BABBBBพี่ๆ ทำถึง! ตัวเบ้อเริ่ม คุณวาทกรรมขมวดคิ้ว บุ๊ครีทำหน้าเลิ่กลั่กก่อนตั้งสติได้

“ที่นี่ห้ามให้อาหารสัตว์ค่ะ” บุ๊ครีกล่าวอย่างหนักแน่นกับลูกหม้อ เธอกระชับกล่องพัสดุของตัวเองไว้ในอ้อมอกเหมือนเป็นเกราะเพชรเจ็ดแปดสีที่สามารถป้องกันความสงสัยจากคุณวาทกรรมได้

“แม้กระทั่งเจ้าหน้าที่นิติบุคคลอย่างดิฉันก็ต้องทำตามกฎค่ะ! ดิฉันไม่เคยให้อาหารแมวเลย” บุ๊ครีหันไปสบตาหัวหน้าตัวเอง ตาไม่กะพริบสักนิด คุณวาทกรรมเลิกคิ้วแล้วยกมือขึ้นกอดอก บุ๊ครีพูดต่อ

“อ่า พวกมันอาจมาป้วนเปี้ยนได้แต่เราจะไม่ให้อาหารมันค่ะ! ไม่ให้เลย เปียกๆ ก็ไม่ได้ เม็ดๆ ก็ไม่ได้ค่ะ แมวเลียก็ไม่ได้ ฟรีซดรายก็ไม่ได้ค่ะ! ” เธอย้ำ เหมือนย้ำกับตัวเองมากกว่าใครอื่น “ส่วนเขียวคอมมี่นี้เพื่อนฝากซื้อค่ะ ดิฉันแค่จะเอากล่องสุ่ม!” หัวหน้าไม่กอดอกแล้วแต่ยกมือขึ้นนวดขมับแทน ส่วนลูกหม้อกับไปรยามองตากันเงียบๆ

สามแหม๋วเห็นเลขรหัส TPPmeow บนกล่องที่เหมือนเวปพนันเถื่อนนั่นแล้ว หนวดของพวกมันชี้ไปด้านหน้าและหูกระดิก จุดพักใจเตรียมสแตนด์บายอีกครั้ง เวลาสำคัญใกล้มาถึงแล้วสินะ

16 เปิดจุ่ม

บุ๊ครีกับคุณวาทกรรมช่วยกันลำเลียงพัสดุของลูกบ้านเข้ามาเก็บและคัดแยกในห้องนิติบุคคล ขณะที่คุณวาทกรรมจัดการกล่องปลาร้าเป็นบางบ่อน บุ๊ครีก็ฉีดสเปรย์ปรับอากาศ killjoy (154) ไล่กลิ่นที่เหลืออยู่ให้บางเบาลง

“แค่กๆๆ” ลูกหม้อกระแอมกระไอสำลักแบบเล่นใหญ่พอเป็นพิธี เขามาแอบส่งซองแมวเลียให้บุ๊ครี ทำปากขมุบขมิบได้ใจความว่า 

“วันนี้ก็ฝากด้วยนะครับ อันนี้ biome (33) feminist / feminism (124) รสพิเศษบำรุงเลือด ส่วนอันนี้ bio hack (86) SkuSSkiBbiDdi (159, 160) BiDaa บำรุงขน”

บุ๊ครีลดมือลงต่ำทำสัญลักษณ์โอเค

“ไว้แบ่งเปียกๆ ให้พรุ่งนี้ค่ะ ครั้งนี้ได้โปรใหญ่มา”

บุ๊ครีป้องปากกระซิบกับผู้สมรู้ร่วมคิด ลูกหม้อทำท่าตะเบ๊ะแล้วกลับไปที่มอเตอร์ไซค์ ขี่รถตามพี่ชายของตนออกไป

ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงพอดี แต่บุ๊ครีจะยังไม่กินข้าว…

“ไหนมาเปิดจุ่มกันดีกว่าา”

เธอค่อยๆ แกะกล่องพัสดุอย่างเบามือ ทุกอย่างดูพิเศษไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเซ็ตเปียกๆ ที่มาในถุงผ้ากำมะหยี่หูรูดสีแดงเข้ม กระดาษสาเนื้อดีที่ใช้ห่อกล่องสุ่มมีตราประทับนูนจากบริษัทกระดาษแฮนด์เมดเจ้าดัง artist run space (493) ช่างสมกับความพรีเมี่ยมของเขียวคอมมี่และสมชื่อBABBBBพี่ๆ ทำถึง! บุ๊ครียังไม่ลืมลอกกระดาษสติ๊กเกอร์รหัสพัสดุที่ดูวิบวับแปลกๆ ชิ้นนั้นเก็บไว้ในเคสมือถือแบบใสของตัวเอง ตั้งใจจะเอาไว้ทำ junk journal

ยังมีการ์ดแข็งขอบทองแนบมาด้วย มันเขียนว่า

โปรดสแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อตอบคำถามและเปิดการใช้งานกล่องสุ่มระดับภาคพื้นดิน รับสิทธิ์ลุ้นสร้อยคอทองคำหนักสิบบาท

“อ้อ ชิงโชค ทำสักหน่อยก็ได้” บุ๊ครีสแกนคิวอาร์โค้ดแล้วเจอกับคำถามห้าข้อ

ข้อที่ 1 ลาบ (433) มันสะท้อนสังคมยังไง (339)

ข้อที่ 2 ศิลปะไม่เป็นนายใคร (418) บ้าง โปรดระบุชื่อ

ข้อที่ 3 อะไรบ้างที่สามล้อก็วาดได้ (396) เริ่ดกว่าอาชีพอื่น

ข้อที่ 4 “ศิลปะไม่มีถูกผิด (แต่ไปมาใหม่)” (451) โปรดหาว่าแล้วศิลปะมีอะไร และใครไปไหน

ข้อที่ 5 โปรดเขียนคำให้การในชั้นศาลพระภูมิ

“เอิ่ม…” บุ๊ครีไม่ค่อยเข้าใจแต่ก็พิมพ์ตอบไปมั่วๆ

ตอบข้อที่ 1 : ลาบสะท้อนสังคมที่อร่อยกินได้

ตอบข้อที่ 2 : ศิลปะไม่เป็นนายหน้า?

ตอบข้อที่ 3 : รัฐธรรมนูญติดล้อพิเศษ?

ตอบข้อที่ 4 : ศิลปะมีอันจะกิน แต่ไม่แน่ใจว่าใครจะไปไหน ไปทำอะไร แล้วจะกลับมาใหม่ไหม

ตอบข้อที่ 5 : เคยตัดหนวดแมวสองตัวแล้วพวกมันตกบ่อน้ำหลังบ้านตาย

หลังกดส่งคำตอบ เคสมือถือของเธอก็เรืองแสงขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่บุ๊ครีไม่เห็นเพราะกำลังสนใจเสียง “Meow ภาคพื้นดิน” ที่เจ้าตัวเข้าใจผิดว่าเป็นเสียงร้องแปลกๆ ของแมวลายวัวเจ้าประจำ

“อ้าว เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”

บุ๊ครีก้มลงไปอุ้มจุดพักใจมาไว้บนตัก เธอทำจมูกฟุดฟิดก่อนหยิบกระดาษเปียกมาเช็ดน้ำปลาร้าที่เปื้อนขนออกให้ เจ้าแมวหงายท้องกางทั้งสี่เท้าออกและทำท่านวดบิสกิตกลางอากาศ ช่างเป็นท่าทางที่มีคุณค่าทางจิตจัย (384) สำหรับทาสแมวยิ่งนัก บุ๊ครีอุ้มเจ้าว่าที่หัวขโมยให้นั่งลงบนตักแล้วจับอุ้งมังจุ๊ดข้างหนึ่งของมันกวาดกองโปสเตอร์ที่พิมพ์ว่ายุคแห่งการหยิบฉวยสุดขีดออกไปเพื่อเคลียร์พื้นที่แกะกล่องสุ่มให้สะดวกขึ้น

“พี่บุ๊ครีกำลังจะเปิดจุ่มเลย มาดูด้วยกันดีกว่า” มือทั้งสองหยิบกล่องสุ่มมาเขย่าเบาๆ ใกล้หูซ้ายขวา มีเสียงกลิ้งขลุกๆ ไปมาและเสียงร้อง “แอ๊ะ! แอ๊ะ!” แสนเบา ซึ่งบุ๊ครีไม่ได้ยินแต่เจ้าแมวได้ยินชัดเจน

“อืมม ฟังจากองศาการเคลื่อนตัวแล้ว common sense (257) และ uncommon sense ของพี่มันบอกว่านี่ไม่ธรรมดาแน่” บุ๊ครีหันไปพูดกับเจ้าแมว เธอตัดสินใจเปิดสองกล่องทีเดียว มือซ้ายและขวาแยกกันฉีกฝากล่องตามรอยปรุอย่างชำนาญ เมื่อดึงซองพลาสติกทั้งสองขึ้นมาได้ก็ควงกรรไกรคู่แล้วตัดฉับ!

วินาทีที่ซองดูดความชื้นในจุ่มตกลงบนพื้นโต๊ะ ฟ้าเกิดวิปริตแปรปรวนมืดทะมึนและลมพัดโหมกระหน่ำในทันใด ไฟในห้องนิติบุคคลกะพริบติดๆ ดับๆ เสียงตัวล็อกประตูไฟฟ้าเปิดปิดเองดังสลับกับแสงวาบของตัวเลขดิจิตอลไม่หยุดหย่อน แสงกะพริบน้ำเงินแดงจากไซเรนรถฉุกเฉินที่ลูกบ้านสักคนเรียกไว้ส่องลอดเข้ามาทางมู่ลี่ที่สั่นไหว

บุ๊ครีรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้ขึ้นไปยืนบนยอดเขาสูง คล้ายอากาศรอบตัวเบาบางลงและมีไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เธอพยายามหายใจแต่เป็นไปได้ยากเหลือเกิน หูแว่วเสียงจากที่ไกลๆ เป็นเสียงกระจ่างใสของบทสวดประหลาดซ้ำไปมาก่อนที่สติจะดับวูบไป

“Activated Meow! Activated Meow! Activated Meow!” ก็ครั้นจุ่มซีเคร็ทของเขียวคอมมี่ x BABBBBพี่ๆ ทำถึง! ได้สัมผัสกับลมหายใจของบุ๊ครี ณ สเปซคลองแสนแสบ เหล่าเทวดาก็ยังเสียงให้บันลือลั่นว่านั่นคือสองจุ่มที่ดือที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยได้สุ่มมา ไม่มีจุ่มอื่นสู้ได้

เทวดาชั้นสตราโทสเฟียร์ได้ฟังเสียงของเทวดาชั้นโทรโพสเฟียร์แล้ว ก็ยังเสียงให้บันลือลั่น

เทวดาชั้นเมโซสเฟียร์ได้ฟังเสียงของเทวดาชั้นสตราโทสเฟียร์แล้ว ก็ยังเสียงให้บันลือลั่น

เทวดาชั้นเทอร์มอสเฟียร์ได้ฟังเสียงของเทวดาชั้นเมโซสเฟียร์แล้ว ก็ยังเสียงให้บันลือลั่น

เทวดาชั้นเอ็กโซสเฟียร์ได้ฟังเสียงของเทวดาชั้นเทอร์มอสเฟียร์แล้ว ก็ยังเสียงให้บันลือลั่น

ด้วยประการฉะนี้ติสหัสสีโลกธาตุได้หวั่นไหวสะเทือนเลื่อนลั่น จุ่มอันยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณพร้อมเสียง “แอ๊ะ! แอ๊ะ!” ของฮิปโปแคระผสมนาคและคาปิบาร่าผสมช้างพร้อมแมวเขียวคอมมี่แช่บ่อน้ำพุร้อนได้ปรากฏขึ้นแล้วบนโลก

(เรื่องราวต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร โปรดติดตามได้ใน “คำให้การในชั้นศาลพระภูมิภาค 2” ซึ่งเขียนโดยคุณเอง)

___

กระทู้อีเว้นท์สุดสัปดาห์จากบอร์ดศาลพระภูมิ

>>>>>>>แจกบัตรชมมวยกระดาษลังจำนวน 100,000 ที่นั่ง! รับทันทีที่ศาลพระภูมิใกล้บ้านเมื่อท่านเริ่มลงมือเขียน “คำให้การในชั้นศาลพระภูมิภาค 2”<<<<<<<

ผู้จัด : แมวกำแพง

สถานที่จัด : ใต้ศาลพระภูมิใกล้บ้านท่าน

มวยสากล 50,000 ที่นั่ง มวยไทย (329) 50,000 ที่นั่ง

สนับสนุนโดย : BABBBBพี่ๆ ทำถึง!

>>>>>>>Open call ชวนคุณมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการฮีลใจ (141) ชาวศาลพระภูมิ งานนี้เป็นงานรังวัล (231)<<<<<<<

เงื่อนไข:

1) ไม่มี deadline (199)

2) ไม่มีให้ทุน (5)

3) ใช้เอสเตติค(148) ของปลาหมอคางดำ(414)

4) ขอสวยๆ (317)

[ปลดล็อกเพื่อเข้าถึงเนื้อหาพิเศษ โปรดกดชำระเหรียญ 500,000 อุ้งมังจุ๊ด] บทสวดพระคัมภีร์จอมยุทธ์เด้ภาคต้น

อันว่าคนอีสาน (466) จัดวางสังคม (103) จริงปะ (277) ?

มันดีนะ แต่ (430)...

อร่อย (467) กินได้ (468) คนอีสาน (466) อร่อยกินได้ (469)

[ปลดล็อกเพื่อเข้าถึงเนื้อหาพิเศษ โปรดกดชำระเหรียญ 5,500,000 อุ้งมังจุ๊ด]

บทสวดพระคัมภีร์จอมยุทธ์เด้ภาคไฟนอลแล้วซึ่งยังไม่ได้รับการแก้ไข

หันฺทะ มะยัง อสิปฺปานุกูลภิถุติง กะโรมะ เสฯ

เชิญเถิด พวกเราจงมาสวดสรรเสริญสิ่งที่ไม่เกื้อกูลศิลปะด้วยกันเถิด

___